Daha önce hiç karşılaşmamıştım. Öylece karşımda duruyordu…
Beşiktaş’ta sahil tarafı migros’ta…en arkada, hani gofret reyonlarının orda.
Ben ,migrosu bilen bilir, yoğurt reyonu tarafından girmiştim ki karşı karşıya kaldık…o beni farketmedi, ben ise çaktırmadan sütleri incelemeye koyuldum. Ona sezdirmek istemiyordum onu izlediğimi, her an “anlayacak” diye korkup
Bugün temizlik yaparken annem balkondan seslendi;
“Gülten telefonu getir çabuk ormanlar yanıyor.”
Hiç dışarı çıkmamıştım ve ne olup bittiğinin farkında bile değildim.
Koştum balkona etrafı kara bir sis kaplamış uzanmış dağlara mağtemi.
Uzağı göremez gözlerim gördü uzaktan yanan ciğerlerimi, çocuklarımın ciğerlerini… içim cız etti.
Gördü gözlerim alev alev
Güç odaklarına sembol gerekir.
Hele ki asırlardır uzmanlaşmışlarsa konularında, en basit bir odun parçasına bile anlam yükleyebilirler…yada maymuna…yada bir dağ sıçanına…onu göklere çıkartırlar, sembol yaparlar…olmayan bir gerçeğin sembolünü.
Abdullah Öcalan da böyle bir semboldür işte.
Yine her zamanki gibi milli duyguların, dinin sömürgeleştirildiği bir dünyada
Femisint olduğumu düşünenler olacaktır bu yazıyı okuduktan sonra, değilim; hatta karşı cinsleri çok severim…ama değinmeden, eleştirmeden geçemeyeceğim şeyler oluyor bu ülkede… aslında dünyada demek daha doğru olur ama önce kendi evimin önünü temiz tutayım ki dünya tertemiz olsun!
…yada dünyadaki pek çok kadından daha şanssız diyelim gününümüzn Türk kadını…
çaresiz çırpınışların gölgesinde hayatını kurmaya çalışıyor … Read the rest of this entry »
Activate the Wp-cumulus plugin to see the flash tag clouds!
There is something about me..