şşşşt sessiz, televizyondalar. Yine başladılar… anneee, babaaaa gelin!!

.
.
.
.

________________ …. …. …. _________________________

Korkuyorum. Evde kimse yok, yalnız olmaktan sıkıldım artık, ama dışarı çıkmak da isTeMİYorUM! Çünkü biliyorum: Yine orada, o köşe başında olacaklar… biri değilse diğeri, takip edecek yine beni, kimseye de anlatamıyorum ki…inanmazlar, öldürürler, babama söylesem… o da öldürür beni.. annem utanır, bu sefer hiç salmaz dışarı, onu da istemem…

Peki beni duyabilecek kimse yok mu? Ben bu adamların kötü muamelelerine (!) mahkum mu olacağım ömür boyu? Benim mutlu bir hayat sürme hakkım yok mu? Okuma hakkım yok mu? Güvenli bir çevrede dolaşma hakkım yok mu? Benim de anne olmaya, kızımı benim başıma gelenlerden korumaya hakkım yok mu?…

.

Aynı 17 Ağustos depremi gibi… “sesimi duyan yok mu!!” diye bağırır o malum minik yavrucaklar…

_________________ …. …. …. _________________________

Tam üç senedir iş arıyorum, sebepsiz yere, sözleşmesiz personel olduğum için zar zor bulduğum işimden atılalı tam… 3 yıl oldu. Artık kahvelerde sürünmekten, elimde gazete yollarda gezinmekten bıktım… Çocuklarıma iki gram ekmek götürmek için karımın temizlikçilik yapmasından bıktım… Kızım tam 8 yaşında… okula gidiyor, kardeşi ona gıptayla baksa da, kendisi okula gitmekten utanıyor…

Benim yüzümden… hepsi benim yüzümden.

_________________ …. …. …. __________________________

Bir de şu kutuya baktım mı tamamdır….
Herşeye rağmen şükretmeliyim. Bu işi dahi yapma fırsatı bulamayanlar var. Neyse ki bugün de alnıımın akıyla topladım tüm ganimeti. Hey gidi be oğlum, yine de ekmeğimi götürüyorum ya evime, iki somun ekmek bir soğan ile karnımı doyuruyorum ya, buna da şükür…

Ya ya hasta olsaydım… ya evli olsaydım… ya kazara bir de çocuğum olmuş olsaydı, sonradan bu hallere düşseydim… Neyse ki topluyorsam da sadece kendime çöp topluyorum….

_________________ …. …. …. ___________________________

- Ablaaaa, selpak almaz mısın? Bak hasta da olmuşsun, burnun kızarmış ( iki küçük çingene kardeştirler, büyük olan tüm cesareti ile bunu söyler, yanındaki 4-5 yaşlarındaki küçük kız ise dilenmesine rağmen o an kendini tutamayıp abisinin yaptığı bu afacanlığa kıkırdar…)

- Yok canım benim teşekkür ederim.

- Abi be, en azından sen alsan, bak abla almadı ama bari sen acı halimize hıı? Ne verirsen be abiiiii, kurbanın olam…

__________________ …. …. …. ___________________________

.
.
.
.
hayıııııır, televizyondakiler bunlar değil…
Bunlar sokaktaki gerçekler.
GerçekteN! TARTIŞILMASI GEREkenler…
İki kelime de olsa üstüne yorum yapılması gerekenler değil… Manşetten düşmemesi gerekenler.

Evet yine başladılar. Televizyonda… Bu sefer daha felaket bir tuzağa düştük, tartışması uzun yıllar gidebilecek, sonu da:

“Gazi Mustafa Kemal’in İsmet Paşa’ya yazdığı mektubundaki incelikler” ‘e dikkat çekilerek sonlandırılmak istenecek bir tuzak…

…artık sıkıldım.
Karşısındaki “prompt” ‘tan okunanın önce kafada tartılmamasından, biraz olsun hem kendine, hem de bizlere dürüst olunmamasından sıkıldım.

İkinci dünya savaşının ardından İsmet Paşa’ya cahilce:

“savaşa neden girmedik? neden onurumuz beş paralık edildi? ” diyen o küçük çocuk kadar düşüncesiz…
kendi işine hem Allah’ı hem de Gazi Atatürk’ü, duruma göre, alet edebilecek kadar cürretkar…

olunmasından sıkıldım.

Türkiye’min gerçek sorunları:
tecavüze uğrayan küçücük bebekler, bunların üstünün kapatılması ve devletin bunun karşısında hiçbir şey yapmamasıdır…

Türkiye’min gerçek sorunları:
Çöp toplayan genç erkekler, doğudan batıya olan ve durdurulamayan göç, sürekli “yapılan” çocuklar ve onların sokağa Selpak satılmaya, dilenmeye gönderilmesidir…

Türkiye’min gerçek sorunları:
Sayıları milyonları bulan işsizlerdir… en yeteneklisinden en vasatına herkesin iş aramasıdır. İş aramaya gerek duymayan veya işi olanların ise bu konulara tepkisiz kalmasıdır, tepkisiz bırakılmasıdır, yada elit düşünce merkezinde ’sadece ‘Dünya sorunlarına eğilmesidir.

Türkiye’min gerçek sorunları:
Gelecektir, eğitim göremeyen, düzgün eğitim alamayan, kültüründen, mirasından ve atalarından koparılan, Dünya felsefesi, Ülke yararı vb. konulardan uzak tutularak saçma sapan diziler içerisinde kaybolan orta okul ve lise yaşlarıdır…

Türkiye’min gerçek sorunları:
Bürokrasidir, rüşvetlerdir, goy goyculuktur, torpil kartlarıdır, “bir telefonla halledilir” ‘dir.
İşini yapmayan insanlardır, tepki göstermeyen, olan biteni kabul eden orta yaşlılardır…

Türkiye’min gerçek sorunları:
Ağa’nın altında ezilen,köle olacağına onurlu bir iş yaptığına inanarak dağa çıkan, ülkemin; kimileri tarafından kullanılaaaan, kimileri tarafından ezileeen, en sonunda da Allahın belası birer terorist haline gelen Doğulu gençleridir… Yapılamayan, yapılmayan Toprak reformudur. Toprak reformunun göz göre göre Anayasaya konulmamasıdır…

Türkiye’min sorunları:
Her gün gelen şehit haberlerinin bağışıklık yapmasıdır…
Oğlunun, kızının yeni aldığı araba hakkında konuşmak isteyen ve bunun için şehit anasının haykırışlarını duymadan televizyonun sesini kısan insanlardır….
Kendisinin de asker olacağını düşünerek, şehit olmak aklına geldiğinde suçu askere atan,böyle gelip böyle giden bir düzende “sistemi bir türlü değiştirmedi” diye b.ku sadece Genelkurmay’a atan genç erkeklerdir…

Türkiye’min gerçek sorunları:
1980′dir…Darbe olduğu için değil, darbe ile birlikte, ilk IMF / Dünya bankası “yakın takip stand by” anlaşmasının yürürlüğe konmasından dolayı 1980′dir. 28 yıllık “Türk ekonomisinin tam olarak dışa bağımlı kılınması” serüveninde, 2000 – 2008 yılları ile de son virajın dönülmesidir.
IMF ile anlaşılmayacak palavrasıdır…
2011′de IMF ile yeniden anlaşma sağlanacak olması ve bunun belki de yeni hükümete yedirilerek, sonradan işlerin bozulmasının sağlanması, ardından da ya başkanlık sistemi yada başka bir sistem ile başa yeniden “getirilenlerin” getirilecek olmasıdır…

Türkiye’nin gerçek sorunları:
Tepkiyi, sokaklara dökülerek galeyana gelmek zanneden, küçük bir sözünün bile dünyanın dengesini oynatacağına bir türlü inanmamış bizleriz. Azıcık bir söylem ile yalnız olmadığının farkına varabilecek, ancak bunu bir türlü yapmayan: Konuşabilse Dünya’yı döndürmek için küçük bir su damlasını kurtarabileceğini anlamayan bizleriz…

Televizyon’da geçen cümleleri hala partizanlığa döken, olayın temelindeki saygısızlığı göremeyen bizleriz.

Fatih Sultan Mehmet olsa okkalı bir tokat basardı…
Atatürk olsa yağverlerine “götürün şu adamı çocuklar” derdi…
İnönü olsa…

İnönü olsa gülümser…kendini Hitler’e benzetenin saçını okşardı.

Çünkü Hitler’i bilirdi, o devirdeydi, belki de kendisiyle haberleşti bile…

onun yarattığı bir savaşa bu ulusunu sokmamış…
…hiç konuşturulmaması gereken kişilerin kendisine hakaret etmesini sağlamıştı.

Ben…?
Böyle bir yazı yazıp, yaratılmak istenen tuzağa alet olduğum için utanıyorum.

Halbuki İnönü’yü çok sevmem…

…ama Hitler’den NEFRET ederim!

Tuğra ŞAHİNER

Gelin cevabı yine CERN’ün bilişişm ortaklarından Intelin Genel Müdür yardımcılarından Pat Geisinger’dan alalım: “ CERN bizim için kömür ocağındaki kanarya gibi. Yarının sorunlarını bugünden çözmek için önemli bir test alanı.

” Kömür ocağındaki kanarya bir İngiliz deyimi. Eskiden madenciler kömür ocağına inerlerken yanlarında bir kafes içinde kanarya götürürlermiş Özellikle metan ve karbonmonoksit gazlarına insanlardan daha duyarlı olan kanarya ölürse, bu hemen madenin terk edilmesi gerektiği anlamına gelirmiş. Yani kanarya eski zamanın bir erken uyarı sistemiymiş. İşte Pat Geisinger ve CERN’ün diğer bilişim ortaklarının önemle üstünde durdukları nokta bu. Eğer CERN bir sorun yaşıyorsa, bu o sorunun gelecekte endüstriyel ortakları tarafından da yaşanacağı demek. Sorunun ilk görüldüğü zaman ve CERN gibi açık ve özgür yazılımların kullanıldığı bir yerde çözmek daha kolay…”

“…Jaguar: bir süper bilgisayar, sahip olduğu özellikler: 224162 çekirdek ve 37376 İşlemciye sahip olması, işletim sistemi: Linux…

…Roadrunner: başka bir süper bilgisayar, sahip olduğu özellikler: 122400 çekirdek ve 18360 işlemciye sahip olması, işletim sistemi: Linux…

…Kraken, 98928 çekirdek ve 16488 işlemciye sahip, işletim sistemi Linux…

…ve Türkiye.
(En azından bir iki süper kategorisi bilgisayara sahip olduğumuz için şükretmekle beraber)

Anadolu sunucu sistemi, 1004 çekirdek ve 384 işlemci, işemcisi REDHAT ENTERPRISE (paralı linux sürümü)
Ege, 656 çekirdek, 164 işlemci, işletim sistemi ise yine (pek tabii ki) Red Hat Enterprise…”

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk bayramınız kutlu olsun…

Dünyanın en büyük 17. Ekonomisine mi sahipsin Türkiye?
Üzgünüm ama dünyanın en büyük 10 kölesi arasındasın o zaman: Çünkü ilk 500 süper bilgisayar arasına sokabileceğin, kendi üretimin…en azından tamamını, parayla satın almadığın tek bir süper bilgisayar sistemin bile yok.

Oracle gibi, IBM gibi bir dünya devine sahip değilsin Türkiye..uyan! Kalk ayağa ve yüksek teknolojiye ağırlık ver Türkiye… Yeşil enerjideki potansiyeli gör yatırımını ona göre yapmaya başla örneğin.

Geleceği aynı Intel’in yukarıda yaptığı gibi görmeye çalış Türkiye! Mesela geri dönüşüme dikkat et. Kullandığını ancak bir daha kullanabilirsen, kullandığından yeni şeyler üretebilirsen, verimliliğini artırırsan, elindeki ekonomiyle belki yeniden bağımsız olabilirsin Türkiye!

Uyan Türkiye, artık milletlerin kalmadığı, dev dünya şirketlerinin devletlerin yerini aldığı toplumsal yaşamda yer edinebilmen, oyalanmak istendiğin konulardan kendi kendine silkinip kurtulman ile mümkün.

Geleceğe yatırım yapmakla mümkün…

İyi bir yönetimle sana kazandırılabileceklerin özelleştirilmesini şakşaklamayı bırak artık Türkiye!

Herşeyi çözeceğini söyleyenlerle, asla izin vermeyeceklerin savaşı hale gelen, tüm bu hikaye bittiğinde hiçbirşeyin değişmeyeceği Anayasa palavrasından, bundan çok değil 8-9 ay önce tartışılan Meslek liselerine ithafen de olsa eğitim yasalarının içinde olmadığı, dolayısıyla dürüstlüklerin yerlere kazındığı o Anayasa değişikliği palavrasından kurtul Türkiye!

Meslek lisesinin ne olduğunu, Üniversitelerin ne olduğunu ve asıl ne işe yaradıklarını, Mühendis sayısının Meslek liseli sayısından nasıl da daha fazla olduğunu bil Türkiye!

Gör! Bakar kör olma ve çalış Türkiye… Gerçek eğitim reformlarını kendin yapmak için çalış Türkiye!

Güçlen! Yeni dünyaya: Kendini, aileni, sevgilini, komşularını, dostlarını zorla kabul ettirmek, sokaktaki aç insanları, hasta olup yardıma muhtaçları kurtarmak için… doğudaki, kendini bu ülkenin vatandaşı bilen, bazıları gibi akbabalık yapmayan, dürüst, namuslu Kürt kardeşlerinin de artık o akbabalar gibi yüksek sosyal standartlara sahip olmasını sağlamak için, hükümete asıl ve gerçek açılım olan Tarım Reformunu yaptıracak kadar güçlen Türkiye!

Yoksa herşey çok geç olacak.
Uyan! Çünkü ne ulusal egemenliğin kalıyor, ne de çocukların geleceğe…

NOT: Haber alıntıları Bilim Teknik Dergisinin Mart sayısına aittir.

Ermeni tehciri sırasında bölgede görev yapan İsveçli bir subay, 1917 yılında bir İsveç gazetesinde yayınlanan makalesinde Ermeni soykırımı iddialarını yalanlıyor.

Binbaşı Hjalmar Pravitz “Ama hiçbir zaman bu talihsiz insanlara karşı bir Türk saldırısı görmedim” dedi.“Nya Dagligt Allehanda” isimli gazetede 1915 – 1917 yılları arasında bölgede görev yapan Binbaşı Hjalmar Pravitz’ın makalesine yer verilmiş. Marika Stjerstedt´in soykırım iddialarına yer veren ‘Ermenilerin Acınacak Durumu’ kitabını okuduktan sonra bu yazıyı yazmaya karar verdiğini belirten Pravitz, ‘baştan aşağı yalanlarla dolu’ bu kitabı çöpe attığını belirtiyor.HER ZAMAN SEFİLLİĞE ŞAHİT OLDUMBinbaşı Pravitz Ermeni tehciriyle ilgili gözlemlerini şu ifadelerle anlatıyor: “Her zaman sefilliğe şahit oldum. Ancak önceden planlanmış bir katliama hiç bir yerde şahit olmadım. Savaşın başında, güvenilmez Ermenilerin, Osmanlı İmparatorluğu’nun kuzey kısmından sürülmelerinin sebebini kavramak ve Osmanlının zorunlu nedenlelerle bu işi yaptığını anlamak gerekiyordu.Ermenilerin bir çeşit Türk esareti altında yaşadıklarını ve sürekli baskı gördüklerini söyleyen ve yazanların yalan söylediklerini söylüyorum. Öte yandan söz konusu büyük Ermeni göçü hakkında, Türk yetkili kuruluşlarının göçmenlerin sıkıntılarını azalmak için yaptıkları çabaların çok eksik ve yetersiz olduğunu itiraf etmek zorundayım. Ama hiç bir zaman bu talihsiz insanlara karşı bir Türk saldırısı görmedim. Bir görgü şahidi olarak, göçmenleri gözeten Türk jandarma birliklerinin Ermenilere katliam yaptığı iddialarına kesinlikle karşı çıkıyorum.”
Ermenilerin bir çeşit Türk esareti altında yaşadıklarını ve sürekli baskı gördüklerini iddia edenlerin kuruntu yaptığını ifade eden İsveçli subay, “Mesela İngiliz sömürgesi altında yaşayan Hint kulilerine ve Bengallilere, Rusların “penétration pacifique” (hissettirmeden ülkeye girme) politikası altında İran Azerbaycan’da yaşayan milliyetçilere ve Belçikalı Kongo’sundaki zencilere ve Fransa Guyana’daki Kauçuk bölgesinde yaşayan yerli halka ne demeli! Tüm bu uluslar bence, Ermenilerin görmüş olduğu iddia edilen sürekli baskıdan ve verdikleri kurbanlardan çok daha fazla baskı görmüşlerdir.” ifadelerini kullanıyor.TÜRK YETKİLİLERİN ÇABALAR EKSİK VE YETERSİZ AMA HİÇBİR ZAMAN BU TALİHSİZ İNSANLARA KARŞI BİR TÜRK SALDIRISI GÖRMEDİMErmeni tehciri sırasında, Türk yetkili kuruluşlarının göçmenlerin sıkıntılarını azaltmak için yaptıkları çabaların çok eksik ve yetersiz olduğunu ifade eden Pravitz, şöyle devam ediyor: “Ancak işin doğrusunu söylemek gerekirse ve bir kez daha vurgulamak isterim ki, Türkiye’nin içinde bulunduğu zor koşullar, yani üç güçlü düşman tarafından saldırıya uğramış olduğu göz önüne alındığında, Türklerin böyle koşullarda organize bir yardım faaliyeti yürütmesi imkânsız olmuştur.TRENLERDE, ÖKÜZ ARABALARINDA, ÇADIRLARDABen, “Tanin”in (Türk gazetesi) deyimiyle bu zavallı “göçmenleri-Muhacirleri” çok yakından gördüm. Onları Anadolu‘da trende, Konya’da ve başka yerlerde öküz arabalarında ve Toros dağlarında sayısız kafileler halinde yürürken, Tarsus ve Adana’da çadır kamplarında gördüm.TÜRK JANDARMANIN KAMÇISIYLA DÖVDÜĞÜNÜ GÖRDÜMAyrıca Halep’te, Deir-el-Zor ve Ana’da gördüm. Yol kenarlarında ölmek üzere olanları ve ölüp kalanları gördüm. Ancak yüz binlerce insandan elbette ölenlerin olması normaldir. Çakallar tarafından parçalanmış çocuklar ve kollarını küçük bir parça “ekmek” için uzatan ve bağıran acınacak halde insanlar gördüm. Ama hiçbir zaman bu talihsiz insanlara karşı bir Türk saldırısı görmedim. Bir keresinde bir Türk jandarmanın geçerken geride kalan bir kaç kişiyi kamçısıyla dövdüğünü gördüm. Ancak aynı davranışlara kendim Rusya’da da maruz kaldım ve bunun için ne o zaman ne de sonradan tepki gösterdim.”ERMENİLER KATLİAMDAN BAHSETMEDİO günlerde birlikte olduğu Ermenilerin de katliam konusunda tek kelime etmediklerini ifade eden İsveçli subay, “On dört gün boyunca Fırat nehri üzerinde yolculuk yaptım. Bu süre boyunca Bayan Stjernstedt’in verdiği bilgilere göre en azından bir kez Ermenilere karşı yapılmış bir saldırı görmeliydim. Bu durumda birçoğu Fırat nehrinin üzerinde ölü olarak yüzüyor olmalıydı. Bu nehir yolculuğunu Dr. Schacht (Alman Hekim Binbaşı Dr. Roland Schacht) ile birlikte yaptık. Daha sonra kendisiyle Bağdat’da yine buluştuk, konuştuk. Bana hiç böyle şeyler anlatmadı.” diyor.
İsveçli Binbaşı “Sakinlik ve Fırtına Arasında İran” adlı kitabında da Ermeni soykırımı iddialarının yalan olduğunu açık bir şekilde ortaya koyuyor.

Tarihte birçok kahraman yaratılmıştır, bazısı ise kendi başarıları ile kahraman olmayı hakeden yeganeler arasındadır.

Diyeceksiniz ki: “Ne alaka hani apolitik bir yazı olacaktı? Nereden çıktı kahramanlık?”

Bu yazı sizinle ilgili:

Daha önce birçok proje, paylaşım, etkinlik, özel mesaj vb aktivitelerde yaptıklarımı bir adım daha öteye götürüp size müthiş bir fırsatı açıkça yazıyla göstermek istedim.

Kahraman olma fırsatını.

Bu gece tam olarak 20:30 – 21:30 saatleri arasında:
kahraman olma fırsatı yakalayacaksınız….

2007′den beri düzenlenen, şimdiye kadar ancak bireysel şekilde katılma şansına sahip olduğumuz bir eyleme, ilk kez tüm İstanbul, tüm Türkiye; Boğaziçi köprüsünün de tamamen söndürülmesi ile birlikte hep beraber katılma şansı elde edebileceğiz…

İlk kez konuşmanın ötesinde, küçük de olsa dünyanın kurtuluşuna, aynı anda, hep beaber etkide bulunabileceğiz.

Bu akşam lütfen ışıkları kahraman olmak için söndürün:
Söndürdüğünüz ışıklar harcamayıp tuttuğunuz elektrik enerjisi olmayacak,

söndürdüğünüz ışıklar, uyandırdığınız arkadaşlarınız olacak,
anneniz babanız olacak,
etrafınızı ateşlemeniz olacak.
Gelecek nesillere daha iyi bir dünya yaratmak için “gelecek nesiller duygusu” kazandıracaksınız ışığını söndürmeyen yüreklere,
ışığını söndürmeyen kafalara böyle gitmeye devam ederlerse yalnız kalacaklarını göstereceksiniz.

Bugün ışığı söndürmesi için, düğmeye uzanmasına kucağınıza alarak yardım ettiğiniz çocuğunuz; yarın boş yere enerji israfında bulunmayacak…

Bu sayede yarınlar Haiti için, Afrika için, açlık çekenler için daha güzel olacak örneğin…

Yada daha dramatiği:  sizin çocuklarınız yaşamaya devam edebilecek.

Dünya sizin sayenizde, her geçen gün daha da verimli yaşamaya başlayacak:

Tüm ışıklar foto reseptörlü hale getirilmeye başlanacak örneğin…
Nano teknolojiye ağırlık verilmesi söz konusu olacak ve bu sayede kendi kendini temizleyen (yada az kirlenen) tekstil kumaşlarının üretimine en sonunda geçilebilecek…
O kadar uzak değil, bu eylemin ardından: herşeyden önce siz… Elinizi kurutmak için aldığınız kağıt peçeteye daha önem vereceksiniz. Sonrasında ise bilinçlendirdiğiniz arkadaşlarınız sayesinde bir gün içerisinde, sırf elinizi kurularken daha verimli davrandınız diye bir fidan kurtulacak.

İnsanlar konuşmayıp harekete geçecek, greenpeace’e, unicef’e para yardımı yaptım diye artık vicdanları rahat olmayacak, daha da iyisini yapmak için birbirleri ile yarışacaklar.
Yarın bir arkadaşınız ilk kez elektrikli otomobil sahibi olabilecek, onun sayesinde hepiniz araçlarınızı değiştirmenin ne denli mantıklı olduğunu düşüneceksiniz.

Ev mi yaptırıyorsunuz? …evet, en sonunda: Şehir şebekesinden değil, kendi çatınızdan enerji kullanmazsanız, geripseneceksiniz…

“Hiçbirşey yapılmıyor, tek başımıza bir şey yapamayız” diye dert yanarken, gerçekleştirdiğiniz eylem sayesinde: Hükümetleri çevre kanunu, yenilenebilir enerji kanunu, organik besinler kanunu çıkartmaya zorlayacaksınız farkedemeseniz de.

Bu akşam kahraman olacaksınız…
Bunu bundan yıllar sonra konuşan yeni nesiller sayesinde anlayacaksınız…

Hiç de zor değil,
sadece 20:30′da başlayarak bir saat boyunca ışıklarınızı kapatın…
…ve yarın nereye giderseniz gidin bu yaptığınızla iftihar edin, sohbetler açın, konuşun, konuşturun…

…verimli olun: yaptığınız tüm faliyetlerin çevrenize, ailenize, ülkenize ve size nelere mal olacağını hesaplayın öyle davranın… boşa israf ettiğiniz en küçük damla enerji, diğerleri ile birleştiğinde nice canlar kurtarır bunu bilin, bildirin.

Hiçbir şey yapamıyor musunuz?

Google değil Blackle kullanın… masaüstü resminizi koyu renk seçin… odanızda, güneş ışığını son damlasına kadar kullanmaya gayret gösterin…

…yine kahramansınız.

Sevgilerle,
akşama görüşmek üzere.

2010 Dünya Eylemi reklam filmi için resme tıklayın.

( 2010 Earth Hour Commercial – in English )

Benim oscar (oskar) ödüllerim öyle altın kaplamalı değil maalesef bazen her evde bulunmayan ama değeri oldukça düşük kimi zaman küçük baş hayvanlara yem yapılabilen lezzetli bir meyvenin kabuklarından; Karpuz kapuğundan …

İlk madalyamı Devlet Resim ve Heykel Müzesi’nde ki skandalın yıllarca farkettirilmemesinin başrol oyuncularına geliyor,yardımcı oyuncular ise teşhir alanında mangal yakıp melemen pişiren işçilerime gelsin.Bu kadar tarihi mirası olan bir ülkenin eserlerini hunharca çalıp çırpan vatan hainlerine gelsin madalyanın kalan yüzü…

Bir madalyamı da OBAMA ‘ya vermek istiyorum.Yunanistan ‘da Yunanistan’ın Osmanlı ‘dan kurtuluşunu kutlamak için koşa koşa gittiği için ,ordaki piskopoz da ödüllük muhakkak,deneyimli Osmanlı ordusunu TÜRLÜ OYUNLARLA YENEN ZEKİ YUNAN ASKERLERİNİ övdüğü için.

E tabi bir madalyamda Mustafa Topaloğlu’na hoşgeldin Obama (sanırım şarkının adı emin değilim) yapıtını Türk sanat camiasına kazandırdığı için,birde Vanlı vatandaşlarıma ;gazetelere televizyonlara çıkıp SENİ SEVİYORUZ OBAMA afişlerinden bu madalyayı alınlarının teriyle kazandıkları için…

Bir madalya da Ermeniler için SÖZDE soykırım iddalarını kabul eden ABD için ki; bir madalyada bu ülkede gözü  olan güçlere ,gerçekten düşmanlıklarını gözümüze gözümüze bu kadar rahat sokup çok özgüvenli oldukları için…

bir madalyada tabii ki ülkesi ekonomik buhrandayken şahsi servetleri nerdeyse ülkeyi kalkındıracak siyasilere.Halkı biribirini açlıktan boğazlarken şahsi servetlerini açıklamaya bu kadar cesaretli oldukları için…

Bir madalyada IMF den borç almadığının sebebini Türkiye ekonomik alanda özgür , ekonomik göstergeleri iyi diyerek her televizyonda bas bas bağıran siyasilere,öbür yüzüde şaşkın şaşkın bu haberleri dinleyip inanan Türk Milletine…

Bir madalyada çarpık kentleşmemize, okadar sağlam altyapılarımız,internet,elektrik bağlantılarımız, müthiş sistemlerimiz var ki Kütahya’ nın Simav ilçesinde ki 3 ‘ün üzerinde olmayan depremde bile altyapı sistemlerinin bozulup  çalışmamasına,

Bir madalyada sivil plakalı kamyonetle askeri mühimmat taşınıyor bilgisine ulaşıp ihbar eden gurbetçi vatandaşıma; öbür yüzüde Ankara ‘da bir kamyon dolusu askeri mühimmat ,silah yakalandı diye haber geçen kanallara ,işin iç yüzü aydınlığa kavuşup TSK nın bu mühimmatlar askeri sevkiyat diye açıklamasına rağmen düzeltme yapmayan bu haberi ilk haber gibi  geçmeyen askeri hedef  alan medyaya medyalara gelsin…

Bir madalya da önceden siz bizi fişlediniz sıra bizde  biz sizi fişliyoruz diye övünen cesaretli siyasiye  gelsin….

Benim madalyalarım öyle paha biçilemez olmadığından dağıt dağıt bitiremem bu ülkede…

Bu nedenle  bu ülkede bu  madalyalarımı bu kadar kolay  dağıtamayacağım günler diliyorum..